Hanefi Avcı/ Cezaevinde Tünel Bulunması ve Eğitimin Önemi

Meslek hayatım boyunca, en önemli şeyin bilgi ve bilgi elde

etmenin yolunun da eğitim ve okumak olduğu kanaatini edindim.

Okumak, ama özünde kendi mesleğiniz ve faaliyet alanınıza giren

konulan iyi okumak, bu konular hakkında kapsamlı ve donanımlı

bilgiye sahip olmak çok önemlidir. Dışarıdan bakıldığında bu durum

pek fark edilmese de işin içine girildiği zaman asıl marifetin bu

olduğu görülür. 

• Sacit Kayasu: Bu davayı ben açmak isterdim
• 12 Eylül darbecileri panikte: Kenan Evren'in verilemeyecek hesabı yokmuş!
• 12 Eylülcüler hesap verecek!
• Yetmez ama evet: Kenan Evren’e iki kere müebbet
• Yetmez ama evet: Kenan Evren 31 yıl sonra sanık oluyor
• Meltem Oral: Kenan Evren’e kurtuluş yok
• Kenan Evren 'pişman değilim yine yaparım': Darbeye zemin hazırlamak için plan yaptılar
• Kenan Evren ifade verdi: Darbenin gerekçesi 35. madde
• KEKİK: Kenan Evren insanlığa karşı işlediği suçlardan yargılansın!
• Kenan Evren işlediği insanlık suçlarını bilmiyormuş: 12 Eylül cuntası neler yapmıştı?
• Yetmez ama evet: Kenan Evren ifadeye çağrıldı
• Kenan Evren artık resmen "şüpheli"
• Kenan Evren ve 12 Eylül darbecileri insanlığa karşı işledikleri suçlardan yargılansın
• Sacit Kayasu: Darbecileri bir tek biz yargılayamadık

 Aziz Gülmüş / Kürtler asırlardır esaret altında tutuluyorlar. Soykırım, tehcir, tecavüz, köle pazarında topluca satılma Kürtlere karşı defalarca tekrarlanmış insanlık suçlarından sadece bir kısmıdır. Halife Ömer bin Hattab zamanında 15 bin Kürt`ün Cizre`den Bağdat`a kadar belirli aralıklarla çarmıha gerildiği tarih kitaplarında anlatılır. 
Osmanlı komutanı Murat Paşa`nın "Kuyucu" lakabı 80 bin kürt`ü kazdırdığı kuyulara doldurtup üzerlerini toprakla örtmesine istinaden verilmiştir. Alman generali Moltke, Kürtlerin kaynayan su kazanlarına konularak öldürüldüğüne tanıklık ettiğini anılarında yazmıştır. 

Ana! Esas Duruşa Geç

Müslüm Üzülmez
 
kırk kapı açıldı
kırk kapı kapandı
iki gözü iki çeşme
anam içeri alındı
 
Devrimciler biraz divane olur. Fırtınalara aldırmazlar yürekten menzili uzak umutlara koşarlar. Aşkla yıldızlara bekçilik edip sevdayla güneşin doğuşunu bekler. Gökyüzü mavi özgürlüğün, yaşadıkları topraklar zulmün karanlığı altındaysa geceleri cehennem sıcağında üşürler. Altın başaklı buğday başaklarının herkese yetecek aş, özgürlüğün tüm dillerde coşkuyla söylenen bir türkü olmasını isterler.
12 Eylül’le birlikte bu kızıl güzel düşlere dolu vurdu. Ve sadece yıldızların bekçileri güneşin çocuklarının değil, tümden Türk ve Kürt halklarının üzerlerine kanlı karanlık çöktü. Gece yarıları yollar kesildi, kollar kırıldı. İstanbul’dan, Diyarbakır’dan ve adı dahi duyulmayan kasaba ve köylerden umutla havalanan güvercinler vuruldu kanatları yerde kaldı. Diller yasaklandı. İnsanlar lal oldu. Ülke hapishaneye, hapishaneler ölüm kampına dönüştü.
Yılanın zehri dilinin altındadır. İyi olan yaşamı, kötü olan ölümü davet eder. Veremli, hastalıklı ruhlar kan ve ölüm istiyordu. İstek gerçekleştirildi: Diyarbakır 5 Nolu Askeri Cezaevi cehennemin diğer adı oldu.
 

Bia net /diyarbakır 5 no'lu cezaevi" sahnede
bir örümcek, bir sinek, bir fare, bir köpek, bir gardiyan ve bir mahkûm tek vücutta dile geliyor; aklın ve hayal gücünün sınırlarını zorlayan insanlık dışı bir vahşeti anlatıyor..
mustafa sütlaş Bu mail adresi spam botlara karşı korumalıdır, görebilmek için Javascript açık olmalıdır
İstanbul - Haber Merkezi 13 Aralık 2011, Salı
mîrza metin'in ilk dikkatimi çeken yanı tiyatroya olan sevgisi, emeğe yönelik saygısı ve bir karşılık beklemeden kendinden verenlere yönelik inancı ve güvenciydi.
"erk"i tanımayan ve değer vermeyenler en önce birbirlerini buluyor. bir tür çekim gücü var bu "erk tanımaz"lık halinin; tıpkı "tanrı tanımazlık" gibi!
ayrı ve özel bir dil oluşturuyorlar böyleleri kendi aralarında!
sonra o dil başka benzerler tarafından da kullanıla kullanıla anonimleşiyor, bir çeşit ortak dile dönüşüyor. o zaman anlaşmak için kullanılan "resmi dil"in hiçbir anlamı kalmıyor.

Diyarbakır Cezaevi'nde yaşadığı işkenceleri unutamadığını söyleyen Dr. Sinan Olcan, 32 yıl sonra Kenan Evren ve arkadaşlarından davacı oldu. Olcan, Diyarbakır Başsavcılığı'na sunulmak üzere Sapanca Savcılığı'na verdiği dava dilekçesinde üniversite 4. sınıf öğrencisiyken yaşadıklarını şöyle anlattı: "Günde 8 saat işkence gördüm. Hortumla bayılana kadar dövdüler. Mazgalları kaldırtıp insan dışkısı bile yedirdiler."Darbe şartlarının olgunlaşmasını bekleyen cunta, 12 Eylül 1980 sabahı ülke yönetimine el koymuştu. Parlamento ve hükümet feshedildi. Yüz binlerce kişi gözaltına alındı. Karakollarda, cezaevlerinde işkence altında imzalatılan ifadelerle, suçsuz onlarca insan idam edildi. Darbenin ardından öğrenci gösterisine katılması bahane edilerek gözaltına alınanlardan biri de Sinan Olcan'dı. 2 Aralık 1980'de tutuklanarak gönderildiği Diyarbakır Cezaevi'nde üç yıl kaldı. Olcan, "O dönem iç güvenlik amiri Yüzbaşı Esat Oktay Yıldıran'dı. İnsanın onurunu ayaklar altına alan işkenceler yapıyorlardı. Ali Sarıbal isimli arkadaşımızı demir sandalye ile 170 kişinin gözü önünde öldürdüler." diyor.

İSMAİL AVCI DİYARBAKIR  

Diyarbakır Cumhuriyet Başsavcılığı, 1980-1988 yılları arasında Diyarbakır Cezaevi'nde yaşanan işkence iddialarılya ilgili soruşturma başlattı.

Selim Çürükkaya/ Bu resimlerdeki kişi, Yılmaz Yalçıner dir. Birinci resim bu günkü halidir. ve işkenceye karşıdır. İkinci resim Diyarbakır cezaevindeki halidr ve iskelet haline getirilmiş Kürt çocuklara kemalizm dersini veriyor. 12 Eylül darbesinden hemen sonra uçak kaçırmış, Diyarbakır'a indirmişti. Burada Kemal Yamak ın yönettiği bir operasyonla yakalınmış, arkadaşlarıyla birlikte Diyarbakır zindanına konulmuştu. 24 Ocak 1981 Tarihinde iç güvenlik amiri olarak Esat oktay Yıldıran atanınca, cezaevinde çocuk yaştaki insanlar bir koğuşa toplandı ve bu çocuklar Yılmaz Yalçıner'e "etleri senin kemikleri benim" sözüyle Esat tarafından Yılmazer'e teslim edilmştir. Evet malesef Yalçıner Diyarbakır cezaevinde  Esat oktay Yıldıran'ın işkencecisiydi. Esat Oktay Yıldıran oruç tuttu gerekçesiyle yaşlı insanlara bok yedirirken, Yılmaz Yalçıner "islamın bir savunucusu" olarak Esat Oktay Yıldıran'ın zulüm düzeninin bekçisiydi.  Bazıları,  orada zulüm vardı, korku vardı, mecbur kaldı, yaptı diyebilirler. Ama gerçek bir müslümün asla zulümün kulu ve uygulayıcısı olamaz. Bu gün o cezaevi hakkında yapılanları eleştiriyor. Ben buradan kendisine çağrı yapıyorum, Kendisi orada İtirafçılar ve Esat Oktay ile birlikte çalışmıştır orad işkence yapanların hemen hepsini tanır ve bilir. Gerçekleri açıklamasını istiyorum ve Ayşe Düzkıran ın yazısını veriyorum /

 Yılmaz Odabaşı / Can Dündar'la Rıdvan Akar "Ecevit'in Gizli Arşivi"ne girip oradan
bir kitap çıkardılar. O kitabın sansasyonel birtakım bölümlerini
Milliyet'te yayınlandılar ya, o bilgilerin içinde en çok dikkat çekici
olanlardan biri de, Albay Haşim Toson'a hazırlatılan "Kürt raporunda"
Kürtlerden, "kendilerini Kürt sanan vatandaşlar" diye söz edilmesiydi.
Raporun Kürt sorununun çözümüyle ilgili "albayımın" (Oğuz Atay'ın
kulakları çınlasın) bulduğu dahiyane çözümden ise hiç söz etmeyeceğim;
çünkü "tehciri" öneriyor albayım.

Şiirleri, devrimci gençliğin dilinden düşmeyen Yılmaz
Odabaşı, Diyarbakır 78 kuşağının öne çıkan isimlerinden biriydi. Hukukçu olmak isteyen Odabaşı’nın bu azmi, İzmir’de Hukuk Fakültesi’ndeki ilk yılında, 12 Eylül 1980 günü son buldu. Tutuklandı, adı işkencelerle tarihe geçen Diyarbakır Askeri Cezaevi’nde 1 yıl 2 ay hapis yattı(...)

Eylül'de yaşadığı işkenceyi resimledi
 12 Eylül darbesinden sonra 4,5 yıl Diyarbakır Cezaevi'nde kalan ressam Arif Sevinç, anlatanın da dinleyenin de ruh yapısını bozacak seviyede ağır işkenceleri tahliye olur olmaz tuvale aktardı.
17 Ağustos 2010 -

Diyarbakır'ın kapıları yorgun bir şehrin kalbine açılır. Her gün yeni hikayelerle çoğalan bir tarihin biriktiği kalbine.  Bir kapısı daha vardır Diyarbakır'ın; en az diğer kapıları kadar bilindiktir. Bu kapı ölümün, özlemin, ayrılığın, insana ait ne kadar acı varsa biriktiği bir dünyaya açılır. Kapılar ve kapıların ardında yürekler atar. Sıra sıra küçük odalarda insanlar yaşar, insanlar küçük mazgal deliklerinden dışarıya taşar. Emek caddesi üzerindeki Diyarbakır E Tipi Cezaevinin kapısından bahsediyoruz. Ve bu kapının ardında 12 Eylül sürecindeki korkunç işkenceleri yaşayan insanlardan.

  Diyarbakır cezaevinin belgeselini Çayan Demirel yapmıştı. Biz bu filmin bir bölümüne ulaşabildik. Siz değerli okuyucularımız için sitemizde yayınlıyoruz. Bu filmden dolayı önce Sayın Çayan Demirel'e ve bütün katılımcılara teşekkür ediyoruz. Filmi izlemeniz için aşağıdaki linki tıklmanız yeterlidir.

http://video.mynet.com/h.bilgehancihanci/5-No-lu-Cezaevi-Belgesel-film/1084969/

Diyarbakır cezaevinde yaşanan olaylar, yapılan vahşet kalemle anlatılamadı.
Romanları yazıldı, şairler şiirle anlatamadılar.
Yönetmenler kamerayla anlatmaya çalıştılar.
Birde resamlar devreye girdi kare kalem ve fırçayla anlatmaya çalıştılar.
İşte bunlardan iki ayrı çalışma onlarıda bilgilerinize sunuyoruz

Arif sevinç' in yağlı boya çalışması: http://www.youtube.com/watch?v=IoBi4SktxWo&NR=1

Zülfikar Tak'ın karakalem çalışması: http://www.youtube.com/watch?v=WxZkb6yEFLc&feature=related

Selim Çürükkaya / Diyarbakırda KCK davası görülmeye başlandı. Siyasi Tutsaklar, her tarafı kapalı arabalara bindirilmiş, ardarda gidiyorlar, arabaların demir parmaklıklı küçük pencerelerinden bizlere zafer işareti yapıyorlar. Diyarbakır halkı siyasi tutsakların bindirildiği arabaların geçeceği yolların iki tarafına dizilmiş, arabalara doğru ellerini kaldırmış, onlarda zafer işareti yapıyorlar.

Diyarbakırda önemli bir  buluşma. Sempozyumunda konuşan Türkiye Barolar Birliği Başkanı Vedat Ahsen Coşar, “Diyarbakır askeri cezaevinde yaşananlar, insan olarak bizim utancımızdır. Türkiye Cumhuriyeti devletinin utancıdır. Keşke bu topraklarda tarih başka türlü yazılsaydı. Biz bugün böylesine utanmasaydık” dedi. Diyarbakır Büyükşehir Belediye Başkanı BDP'li Osman Baydemir ise 1915 olaylarıyla yüzleşilmeden 12 Eylül ile yüzleşilemeyeğini söyledi.

Türkiye Barolar Birliği Başkanı Vedat Ahsen Coşar, "Diyarbakır Askeri Cezaevinde yaşananlar insan olarak bizim utancımızdır. Türkiye Cumhuriyet Devleti'nin utancıdır" dedi. Diyarbakır Cezaevi Gerçeğini Araştırma ve Adalet Komisyonu'nca "Türkiye, Diyarbakır Cezaevi Gerçeğiyle Yüzleşiyor" sempozyumu düzenlendi.

 Aziz Üstel / Diyarbakır Cezaevi; korkuya, cinayete, vahşete, işkenceye yükselen bir anıt. Biliyor musunuz 1981-1984 yılları arasında tam 34 kişi ölmüş, yüzlerce kişi sakat kalmış Diyarbakır Cezaevi’nde.  Burada tutuklu kalıp da kurtulanların anılarına az biraz kulak verin hele:

Diyarbakır Cezaevi Sıkıyönetim Görevlilerine Davet: Yüzleşin!
Gerçekleri Araştırma ve Adalet Komisyonu, "Türkiye Diyarbakır Cezaevi Gerçeğiyle Yüzleşiyor" sempozyumunda, 12 Eylül öncesi ve sonrası cezaevindeki işkenceleri yargıya taşıma kararı aldı. Komisyon, o dönem cezaevinde bulunan gardiyan ve doktorların da tanıklıklarını bekliyor.