Şiddetin Eleştirisi’nde Walter Benjamin, hukukun şiddet tekeline olan ilgisinin kanuni amaçları korumak niyetinden ziyade, hukukun kendisini korumak niyetiyle ile ilgili olduğunu yazar. Benjamin’e göre şiddet hukukun tekelinde olmadığı müddetçe, elde etmek için uğraşacağı amaçlarla değilse de sadece hukukun dışındaki varoluşu ile hukuku tehdit eder. “Şiddet, bir araç olarak ya hukuk yapıcı ya da hukuk koruyucudur” [1] .

Sakine anayı iyi tanırım. Çünkü Oğlu Tacettin Arat’la yıllarca bitişik hücrelerde kalmıştık. Büyük oğlu Cemal, 1980 öncesi samimi arkadaşımdı. İkisininde trajedisini çok yakından biliyorum. Sakine ananın yüreği yangın yeri, dertleri ağrı dağı gibi, gözyaşları kurumuştur şimdi, cezaevinden tahliye olduğumda Sakine anaya Cemal’ın öyküsünü yazacağıma dair söz vermiştim. Sakine ananın „cemali“ mi anlat diyen sesi hala kulaklarımda. Ve sakine ana dertlerini anlatmış bir gazeteciye. Selim Çürükkaya

Sayın Avukat  Hüseyin Yıldırım, Diyarbakır cehenneminden çıkar çıkmaz, artık avukatlık yapmanın mümkün olmadığını anladı ve yurt dışına çıktı. İlk olarak Diyarbakır cehennemini kaleme aldığı kitabıyla anlattı. Pek çok Avrupa ülkesinde yaptığı basın toplantılarıyla konuyu gündeme getirdi. Yirmi yedi yıl sonra kendisiyle Diyarbakır cehennemini  tekrar görüştük, işte yanıtları:

Sorduğumuz sorulara dördüncü olarak  cevap veren  Sayın Mesut Baştürk, Diyarbakır cezaevinde „vahşet dönemi“ olarak adlandırılan zaman diliminde kaldı.  Tahliye olunca İstanbul’ a yerleşti. Bu yıl „Polat, Esat, Azat“ adını taşayan bilim kurgu türünden bir kitabı Türkiye’ de yayınlandı. Bu kitapta Diyarbakır cezaevinde yaşadıklarını ve tanık olduklarını anlatan Baştürk, Diyarbakır cezaevinde olan bitenlerin hala bir türlü anlaşılamadığından şikayetçidir. Biz kendisyle yaptığımız söyleşiyi cezaevi arkadaşı Orhan Miroğlu ile birlikte çekilmiş bir fotoğrafla birlikte veriyoruz:

"Aslında bu konuda çok geç kaldık  diyebilirim. Hitler'in ölüm kampları nasıl teşhir edildiyse  yolunu yöntemini öğrenip, bu cehhenemde olup bitenleri bütün dünyaya alnlatmak gerekiyor diye düşünüyorum.

Hatta buradan film yapımcılarına ve sanatçılara bir çağrım da vardır:
Lütfen bu cehennemin bir filmini yapınız artık!"

"Diyarbakır Cezaevi’nde yaşananların, “insanlık anlayışıyla insanlık dışı anlayışların keskin savaşımı” olarak algılanmasını istiyor Tak. Kendisinin de direnen tüm insanlar gibi, Diyarbakır Cezaevi “mağduru” olarak değil de bir “insanlık hareketi direnişçisi” olarak bilinmesini istiyor.."